id=”tipta-gecme-notu”
Tıpta Geçme Notu Kaçtır? Gerçekten Geçebilir Miyiz?
İzmir’de bir gün, bir kafede oturmuş arkadaşlarımla kahve içiyorum. Kahvenin uykumu açacağını düşünerek bir tane aldım, ama bir süre sonra kendimi koca bir tıbbî dersin ortasında bulduğumu fark ettim. Durum o kadar ciddileşti ki, bu yazıyı yazarken sanki yine bir anatomi kitabının önünde oturuyormuşum gibi hissediyorum. Hani şu tam her şeyin karışmaya başladığı ve geçme notunun kafanda çınlamaya başladığı anlar vardır ya… İşte o anlar, her zaman biraz karmaşık ama bir o kadar da komik olur. Evet, konu tıpta geçme notu! Ama bu yazı, sadece kuru bir “geçme notu nedir” açıklamasından ibaret değil. Çünkü bu yazıda, tıpta geçmek için neler yaşanır, o “geçtim mi?” sorusunun arkasındaki felsefe nedir, hep bunları eğlenceli bir şekilde keşfedeceğiz.
Tıpta Geçme Notu: 60 mı, 50 mi, 40 mı? İnsanın Aklı Karışır
Herkesin aklında bir soru var: Tıpta geçme notu kaçtır? Tabii, burada söylenen her şey biraz okuldaki hocalara ve onların merhamet seviyelerine bağlı. 60 mı, 50 mi? Kimi hocamız için 60, bazen bir “süperstar” gibi oluyordu. Bazı hocalar ise “gösterdim seni 59, kabul ettim” deyip sıfırdan üçe kadar bir not verirken, “İşte geçtin” diyebiliyorlar. Ama tabii, bu her zaman öyle olmuyor. O yüzden hepimizin içinde bir “bu sefer nasıl geçtiğimi anlayamayacağım” duygusu var.
Geçme notu, tıpta bir “esans” gibi! Hem biraz belirsiz, hem de bazen fazla keskin. Tıp fakültesinin ilk yılında bir arkadaşım vardı, “Ya ben sınavları geçtim ama hep 50 ile geçiyorum, neden 60’ı göremiyorum?” diye sormuştu. “Belki Allah seni 60’a layık görmemiştir, kardeşim!” dedim, ama içimden “50’nin ne kadar şanslı olduğunu düşünmeliyim” dedim. Bu, bana tıpta geçme notunun sadece bir sayı değil, bazen psikolojik bir sınav olduğunu hatırlatıyor. “60” bir noktada bir başarı gibi gelirken, bir başka noktada “ama neden daha fazlası değil?” sorusu içinden çıkmaz.
İç Sesim: “Sınavdan Sonra Yani Gerçekten Geçtim Mi?”
Sınavlardan sonra, ya da daha doğrusu sınav öncesi… Hepimizin içinde bir korku var: “Acaba geçer miyim?” O kadar komik bir durum ki, birkaç gün önce bu soruyu sordum ve arkadaşım, “Ya sınavı geçtik mi?” diye sorunca ona, “Valla ben geçtim galiba ama öyle bir ‘kabul ettim’ notu veriyorlar ki, anlamıyorum” dedim. O an, içimdeki mühendis hemen devreye girdi. “Birisi yazılı olarak şunları yazarsa, yüzde kaç geçer diye hesaplayabiliriz” diye düşündüm. Ama içimdeki insan tarafı, “Bırak artık şu hesapları! Sınavı geçtim işte, bırak biraz rahatlayalım” dedi.
Gerçekten de geçme notu üzerine o kadar fazla konuşuluyor ki, bazen bu sayı, bir insanın sınavdan aldığı genel ruh halini belirler gibi oluyor. Örneğin, bir sınavdan sonra 60 aldığında, “Bundan sonra rahatım” diye düşünmek yerine, sürekli “Acaba 61 mi alsaydım?” diyorsunuz. Bu, aslında tıpta bir şeyin daha çok moral olduğunu, ama hiç bitmeyen bir hesaplaşmanın da yaşandığını gösteriyor.
Sınav Sonrası: 60 Geçmek mi, Yoksa 60’ı Hedeflemek mi?
Sınavdan sonra 60’ı geçmek müthiş bir rahatlama kaynağı olabilir, ama tıpta biraz daha detaylı düşünmek gerek. İnsanın aklında hep şu soru vardır: “Geçtim ama nasıl geçtim?” Hepimizin sınavlardan önce girdiği sınav modunu hepiniz biliyorsunuzdur: Kafanızda sürekli şunlar çalar: “Hangi konularda eksiklik var, hangi derste zorlanırım?” İşte ben de o soruları 100 kez sormuştum, sonunda sınav sonuçları açıklanmıştı. “Geçtim mi?” sorusu kafamı karıştırıyordu. Bir diğer arkadaşım ise, “60 aldım ama hocalar 65’i görmem için ekstra bir şeyler yapmamı istiyor. İyi ama biz öğrenciyiz” dedi. “O zaman arkadaşım, tam bir tıp öğrencisi oluyorsun” diye cevap verdim. Aslında hepimiz, hep daha fazlasını isteriz, değil mi?
Tıpta Geçme Notu ve Efsaneler: “60, Bir Başarı Mıdır?”
60 ile geçmek, bir noktada “başarı” gibi görülürken, diğer taraftan sürekli bir “daha fazlası” beklentisini tetikliyor. Gerçekten tıpta 60 almak başarı mıdır, yoksa basit bir geçiş aracı mı? Bu sorunun cevabı, çoğumuzun kafasında hep “belirsiz” kalır. Arkadaşlarımla bu konuda çok espri yaparım: “Tıpta geçmek, hayatta 60’ı geçmek gibi bir şey. 60’ı geçtin, ama o da her zaman yetmeyebilir!” Bu da aslında tıbbın “yeterli” olma duygusunun bir yansıması. Çünkü sürekli daha iyi olmak, sürekli bir hedef peşinden koşmak, tıpta başarının tanımını biraz değiştiren bir şey. Ya da bazen derslere giriş bile, sınav sonucu kadar kaygı yaratıyor.
Bir diğer arkadaşım “60 ile geçtim, o kadar!” dediğinde, “Bu 60’ı alabilmek bile bir mucize, arkadaşım” dedim. Ama tabii, içimdeki mühendis yine şunu söylüyor: “Ya bu gerçekten de bir sistem sorunu!” Çünkü “Geçmek” dediğimiz şey, sistemin zorluk seviyesinin bizi ne kadar zorladığını gösteriyor. Bu açıdan bakıldığında, geçme notu bir tür “deneysel vaka” gibi kalıyor. Neyse ki, bir süre sonra iç sesim “Geçtim mi?” sorusunun yerini “Ben sınavı bitirdim, önümüze bakalım” diyerek rahatladı. Bazen geçmek, bir noktadan sonra sadece “geçmiş” olur.
Sonuç: 60, Gerçekten Her Şey mi?
İzmir’de bir kahve içerken “Tıpta geçme notu kaçtır?” sorusunun cevabı aslında çok daha fazlasını anlatıyor. Geçmek, bazen sadece bir sınavı geçmek değil, bir insanın kendini ne kadar yeterli hissettiği ile de ilgili. O yüzden “60 aldım, geçti mi?” sorusunun peşinden “Bundan sonrası ne?” diye devam etmek gerek. Sonuçta, tıpta geçme notu bir sayı olabilir, ama içimizdeki mühendis ve insan, bu sayının çok ötesinde bir mücadeleyi hep yaşar. Her sınavdan sonra kendimize sormamız gereken soru belki de şu: “Geçtim, ama gerçekten ne kadar hazırım?”